Redactieprofs | Dankzij sociaal intranet gaan we minder zenden
Van hypes tot visie: vijf vragen aan Eva Cornet, eindredacteur/communicatieadviseur in het AMC. "Dankzij sociaal intranet gaan we minder zenden."
sociaal intranet, eindredacteur, communicatieadviseur
17240
post-template-default,single,single-post,postid-17240,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-11.2,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

“Dankzij sociaal intranet gaan we minder zenden”

Hoe kijken onze opdrachtgevers naar communicatie? Vijf vragen aan Eva Cornet, eindredacteur/communicatieadviseur in het AMC.

Drieënhalf jaar geleden begon Eva Cornet als eindredacteur en adviseur interne communicatie bij het AMC. Precies even lang werk ik samen met deze sprankelende vakvrouw. Geen toeval: ik werkte haar destijds in. Logisch dus dat we meestal aan een half woord genoeg hebben. Toch verraste ze me in dit interview! Deze vijf vragen koos ze uit onze vragenlijst.

 

Welke trends vind je interessant in je vakgebied, en waarom?

“Ik ben een groot voorstander van het sociaal intranet. Daarmee kunnen we als afdeling Communicatie de interactie faciliteren en minder gaan zenden. Het afgelopen jaar heb ik een aantal congressen en presentaties bijgewoond over de functies en mogelijkheden van het sociaal intranet. De komende maanden wordt het duidelijk of we als AMC, samen met VUmc na de fusie, deze weg inslaan.”

“Twee functionaliteiten kunnen voor ons écht het verschil maken. Ten eerste de mogelijkheid om groepen aan te maken waarin je informatie uitwisselt en documenten deelt. Het is dan heel gemakkelijk om over afdelingsgrenzen heen samen te werken in een projectgroep. Geen ingewikkeld gedoe meer om schijftoegangsrechten aan te vragen bij ict! Ten tweede de uitgebreide profielen die het oude digitale adresboek gaan vervangen. Stel je voor: straks kun je heel gericht selecties maken van groepen medewerkers. Niet meer alle 8500 medewerkers berichten, maar alleen de mensen voor wie bepaalde informatie relevant is.”

“Ook een mooie ontwikkeling: medewerkers faciliteren om op social media als ambassadeurs van de organisatie te fungeren. Echte persoonlijke verhalen delen: wat is er mooier? De ambassadeurs nemen deel aan actuele maatschappelijke discussies over gezondheidszorg en dat past heel goed bij een organisatie als de onze. In het AMC hebben we gekeken wie er al actief zijn op social media en dat heeft al een groep van 46 ambassadeurs opgeleverd. Samen creëren ze een groot netwerk; dat maakt het AMC goed zichtbaar in de sector.”

“De voorwaarden voor het welslagen van social ambassadeurs vinden we denk ik vooral al doende uit, door te monitoren wat er gebeurt. Vrijheid is een groot goed in de organisatiecultuur van het AMC. Wel hebben we een gezond-verstand-checklist opgesteld met do’s, don’ts en overwegingen. Je kunt immers ook heel vervelende reacties krijgen; daar moeten onze medewerkers zich van bewust zijn voordat ze zich online ergens over uitlaten.”

 

Als ik een tekstschrijver brief, geef ik in elk geval het volgende mee …

“Het doel van de tekst. Ik maak het personeelsblad en dat is een bedrijfsjournalistiek medium. Je wilt dat medewerkers iets weten, begrijpen of doen na het lezen van een artikel. Wat betekent deze ontwikkeling voor je werk? Daar is een personeelsblad voor. Hoewel er ook artikelen in staan die meer human interest zijn.”

 

Met welke tekst was of ben je heel blij, en waarom?

“Met alle teksten van een bepaald genre: de reportage! Als redacteur is het altijd leuk om een reportage te maken en ze worden goed gelezen. Logisch. Iedereen vindt het leuk om een kijkje in de keuken te nemen van een andere afdeling: ‘Oh, doen we dat ook? Gaat dat daar zo?’ Neem die reportage die jij schreef over de vrouw die alle declaraties van AMC’ers verwerkt. Mensen mopperen omdat ze het invullen van het declaratieformulier vervelend vinden en vervolgens moeten wachten op hun geld. En dan lees je ineens wat voor wereld er achter schuilgaat en denk je: Wow! Respect!”

“Ook andere korte persoonlijke rubrieken waarin een medewerker centraal staat zijn bij mij én de lezer favoriet. In de zorg zit er vaak een verhaal achter het verhaal. Dan vertelt een zorgverlener ineens over een heftige persoonlijke ervaring die haar of zijn betrokkenheid bij patiënten in perspectief zet. Een grote verandering in hun leven – een ernstige ziekte, een emigratiesituatie – waar ze kracht en inspiratie voor hun werk uit putten. Dat zijn prachtige verhalen.”

 

Wat inspireert jou?

“Ik probeer regelmatig bladen van andere ziekenhuizen en umc’s te lezen. Hoe communiceren zij met de medewerkers of patiënten? En ik hou van tijdschriften. Publieksbladen. Special interest-bladen. Op dit moment lees ik vooral graag hardloop-,  fitness- en gezondheidstijdschriften. Ik zoek altijd naar leuke rubrieken en bedenk dan hoe ik die kan vertalen naar de zakelijke context.”

 

Waar let je op als je zelf wordt geïnterviewd?

“Haha, dat word ik bijna nooit, maar toch heb ik deze vraag gekozen. Leuk om het nu eens zelf te ondergaan. Ik zit eigenlijk best graag op m’n praatstoel. Maar omdat ik zelf schrijf, moet ik straks vast de neiging weerstaan om jouw tekst helemaal aan te passen. Ik ben bang dat ik dan denk: ‘maar zelf had ik het toch anders opgeschreven’. Dat moet ik nu loslaten! Hoewel… ik pas in jouw teksten eigenlijk bijna nooit iets aan!”

Redactieprof Marleen Kamminga interviewde Eva Cornet, een van Marleens opdrachtgevers bij het AMC. Ze werken 3,5 jaar samen. Recente projecten (die online zijn terug te vinden): Achter de schermen bij de Spoedeisende Hulp (reportage), Achter de schermen bij de receptie (reportage) en Opereren op noedels. En bovenstaande interview natuurlijk, waar Eva overigens praktisch niets in wijzigde.

 

Marleen Kamminga
marleen@marleensbureau.nl
Geen reacties

Geef een reactie