Redactieprofs | ‘Als je kop me niet bevalt, dan zeg ik dat’
18039
post-template-default,single,single-post,postid-18039,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-11.2,qode-theme-bridge,wpb-js-composer js-comp-ver-5.7,vc_responsive

‘Als je kop me niet bevalt, dan zeg ik dat’

Grafisch vormgevers en tekstschrijvers zijn van elkaar afhankelijk. Een goede tekst heeft een pakkende kop, tussenkopjes en streamers en is op lengte. En de tekst is in één keer goed. Vormgevers zijn niet blij als een pagina moet worden aangepast, vertelt grafisch vormgever Marja Eveleens.

Als eindredacteur van Museumpraat, het magazine van Museum de Zwarte Tulp in Lisse, werkte ik in mei voor de eerste keer samen met Marja Eveleens. Zij startte onlangs haar eigen bedrijf, eye on me. De Zwarte Tulp is een van haar opdrachtgevers. ‘De combinatie van kunst en publiek is heel interessant,’ zegt ze.

Praktisch werk

‘In 1995 ben ik begonnen als vlakdrukmonteur,’ vertelt Marja. ‘Via het leerlingstelsel kon ik aan de slag bij een kleine drukkerij. Het vormgeven ging nog met de hand. Het was een mooie mix van technisch en creatief bezig zijn, dat sprak me aan. Kort daarvoor was ik gestopt met mijn studie culturele antropologie en ik wilde praktisch bezig zijn.’

Een echte Mac

Ze zag het vormgeven in die jaren veranderen. Vormgevers verzorgden de opmaak steeds meer vanachter de computer. Marja ging mee met de tijd en volgde een opleiding desktop-publishing (dtp). Haar zus en zij legden hun spaarcenten bij elkaar om een echte Mac te kopen, zodat Marja ook thuis met haar vak bezig kon zijn.

Veranderend vak

Niet lang daarna vond ze een baan bij een bureau in Haarlem dat veel drukwerk verzorgde voor sportbonden en -verenigingen. Het bureau had een eigen huisdrukkerij en Marja bracht het dtp’en in het bedrijf. De drukkerij ging van tweekleurendruk naar full-color en fotografen leverden hun werk steeds vaker digitaal aan. Dat gaf de vormgever de mogelijkheid om foto’s te bewerken. Het vak veranderde enorm.

Doe-het-zelfvormgeving

Dankzij de toegankelijke technologie kon iedere hobbyist aan de slag met opmaakprogramma’s. Steeds meer klanten van het bureau sloegen zelf aan het dtp’en met programma’s als Word en ze lieten hun blad bij een copyshop vermenigvuldigen. In 2015 reorganiseerde het bedrijf en verloor Marja haar baan. In 2017 begon ze bij Museum de Zwarte Tulp. Aanvankelijk als vrijwilliger, maar steeds vaker krijgt ze ook betaalde opdrachten.

Hendrik Valk

Hendrik Valk (1897-1986) – Vaas met tulpen

‘De eerste klus voor het museum waren de flyer en poster voor de tentoonstelling van Carla van de Puttelaar, die toen net een zilveren camera had gewonnen. Daarna heb ik een boekje gemaakt over de schilder Hendrik Valk. Dat was nog wel even een gedoe. De vormgeving had ik afgerond en toen moest er een aangepaste tekst in. Daardoor verschoven een hoop dingen en kon ik bijna opnieuw beginnen. Maar dat heb je soms als er grote tijdsdruk is.’

Mooie Linda

De jongste klus van Marja is het magazine Museumpraat. ‘Voorheen deed een andere vormgever dat. Om het iets speelser te maken, heb ik een aantal dingen in de vormgeving aangepast. Ik vind de Linda een mooi blad, met paginagrote foto’s en een mooie verdeling van tekst, beeld en ruimte. Ruimte op de pagina’s vind ik heel belangrijk. Dat geeft rust en maakt het prettig om te lezen.’

Type- en spelfouten

Marja vindt het fijn als tekstschrijvers de tekst op lengte aanleveren, de alinea’s niet te lang zijn en er veel tussenkopjes zijn. ‘Met streamers kun je ook ruimte creëren en lezers je verhaal in trekken. Soms haal ik type- of spelfouten uit de tekst. Dat is eigenlijk het werk van de eindredacteur, maar er blijft weleens iets achter. En als een kop me niet bevalt, dan zeg ik dat ook.’

Kijk voor meer informatie op www.eyeonme.design

Jos Leijen
info@bureauschrijfwerk.nl
Geen reacties

Geef een reactie